RTT چیست و چگونه محاسبه می شود؟

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

زمان رفت و برگشت (RTT) مدت زمان به میلی ثانیه است که برای انتقال درخواست شبکه از یک نقطه شروع به یک مقصد و بازگشت دوباره به نقطه شروع طول می کشد. 

RTT یک معیار مهم در تعیین سلامت یک اتصال در یک شبکه محلی یا اینترنت بزرگتر است و معمولاً توسط مدیران شبکه برای تشخیص سرعت و قابل اطمینان بودن اتصالات شبکه مورد استفاده قرار می گیرد. کاهش RTT هدف اصلی یک CDN است. کاهش تأخیر را می توان در کاهش زمان رفت و برگشت و با از بین بردن مواردی که نیاز به رفت و آمد دارند، مانند تغییر استاندارد TLS / SSL اندازه گیری کرد.

ابزار پینگ، که تقریباً در تمام رایانه ها موجود است، روشی برای تخمین زمان رفت و برگشت است.

زمان رفت و برگشت چگونه کار می کند؟

زمان رفت و برگشت، میزان زمانی را نشان می دهد که طول می کشد تا داده ها به موقعیت دیگری رفته و از آن نقطه برگردند. تصور کنید که یک کاربر در نیویورک می خواهد با یک سرور در سنگاپور تماس بگیرد.

هنگامی که کاربر در نیویورک درخواست را انجام دهد، قبل از خاتمه درخواست در سرور سنگاپور، ترافیک شبکه از طریق مسیریاب های مختلف از مکان های فیزیکی مختلف عبور کرده و انتقال می یابد. سپس سرور سنگاپور پاسخی را از طریق اینترنت به محلی در نیویورک ارسال می کند. پس از خاتمه این درخواست در نیویورک، می توان تخمینی از مدت زمان لازم برای رفت و برگشت بین دو مکان را ارزیابی کرد.

باید در نظر داشته باشید که زمان رفت و برگشت تخمینی است و کاملا دقیق نیست؛ مسیر بین دو مکان با گذشت زمان تغییر می کند و عوامل دیگری مانند شلوغی شبکه می تواند بر این ارزیابی تاثیر گذاشته و بر زمان کلی انتقال نیز تأثیر بگذارد. اما در هر حال، RTT معیار مهمی در فهم اینکه آیا برقراری یک ارتباط ممکن است یا خیر بوده و اینکه در صورت امکان برقراری ارتباط، زمان رفت و برگشت تقریبا چقدر خواهد بود.

عوامل مؤثر بر RTT چیست؟

مؤلفه های زیرساخت، ترافیک شبکه و فاصله فیزیکی در طول مسیر بین یک منبع و مقصد، همه عوامل بالقوه ای هستند که می توانند RTT را تحت تأثیر قرار دهند.

لیست عوامل مؤثر در RTT

ماهیت محیط انتقال

نحوه برقراری اتصالات بر زمان رفت و برگشت تاثیرگذار است. اتصالات ایجاد شده بر روی فیبر نوری متفاوت از اتصالات ایجاد شده بر روی مس است. به همین ترتیب، اتصال ایجاد شده از طریق فرکانس بی سیم، متفاوت از ارتباط ماهواره ای خواهد بود.

ترافیک شبکه محلی (LAN)

 میزان ترافیک در شبکه محلی می تواند یک ارتباط را قبل از اینکه به اینترنت بزرگتر برسد، دچار تنگنا کند. به عنوان مثال، اگر بسیاری از کاربران به طور همزمان از سرویس ویدیو استفاده کنند، ممکن است این اتفاق مدت زمان سفر را حتی اگر شبکه خارجی دارای ظرفیت اضافی باشد، افزایش دهد.

زمان پاسخگویی سرور

 مدت زمانی که یک سرور برای پردازش و پاسخ به یک درخواست نیاز دارد، می تواند یک نقطه ضعف بالقوه در تأخیر شبکه باشد. هنگامی که سرور دارای درخواست های بیش از حد باشد، به عنوان مثال در زمان یک حمله DDoS، توانایی پاسخگویی کارآمد پایین تر آمده و در نتیجه RTT افزایش می یابد.

شلوغی نودها

بسته به مسیری که یک اتصال از طریق اینترنت طی می کند، ممکن است از میان تعداد دیگری از نودهای میانی گذر کند. به طور کلی، هر چه تعداد نود ها بیشتر باشد، ترافیک کندتر خواهد شد. یک نود همچنین ممکن است شلوغی شبکه را از ترافیک سایر نقاط شبکه تجربه کند، که این باعث کند شدن اتصال و افزایش RTT می شود.

فاصله فیزیکی

اگر چه ارتباطی که توسط CDN بهینه شده است، اغلب می تواند تعداد گذرهای مورد نیاز برای رسیدن به مقصد را کاهش دهد، اما هیچ راهی برای دور زدن محدودیت سرعت نور وجود ندارد. فاصله بین نقطه شروع و پایان یک عامل محدود کننده در اتصال به شبکه است که فقط با نزدیکتر کردن محتوا به کاربران درخواست کننده می تواند کاهش پیدا کند. برای غلبه بر این موانع، یک CDN محتوا را به کاربران درخواست کننده نزدیکتر می کند و در نتیجه RTT را کاهش می دهد.

چگونه CDN می تواند RTT را بهبود ببخشد؟

با نگهداری سرورها در داخل نقاط تبادل اینترنت و با داشتن روابط خوب با ارائه دهندگان خدمات اینترنت و سایر حامل های شبکه و همچنین با استفاده از ذخیره سازی برای ایجاد امکان دسترسی سریع به محتوا، CDN قادر است مسیرهای شبکه را بین مکان های مختلف بهینه کرده و از این طریق باعث کاهش RTT شود.

خواندن 349 دفعه